من که از بازترین پنجره با مردم این ناحیه صحبت کردم، حرفی از جنس زمان نشنیدم
هر کسی به اندازه پنجره ای که رو به جهان داره دنیا رو می بینه.
پنجره بعضی ها یه کم بزرگ تر از بقیه است.
خیلی سال پیش یاد گرفتم که واسه احساس خوشبختی کردن باید دور پنجره تو آجر بچینی،
باید همونقدر دنیا رو ببینی که دور و بری هات می بینن.
چند وقتیه که فهمیدم که این همه سال رو بیهوده به ندیدن اون چیزایی که باید می دیدم گذروندم!
الان می فهمم که واسه خوشبخت بودن باید یکی رو پیدا کنی که پنجره اش اندازه مال تو باشه.
نقطه سر خط.