تمام ناتمام من با تو تمام می شود.
لحظه ی دیدار نزدیک است
باز من دیوانه ام مستم
باز می لرزد دلم دستم
باز گویی در جهان دیگری هستم
های نخراشی به غفلت گونه ام را تیغ
آی نپریشی صفای زلفکم را دست
و آبرویم را نریزی دل !
ای نخورده مست
لحظه ی دیدار نزدیک …
- اخوان ثالث
تمام روز،
این پرسش ذهنم را آزار می دهد:
بالاخره اکسیژن است، یا چشمان تو
که مرا به تنفس تشویق می کند؟…
- ریبوار
بیا بی تو احساس ماندن ندارم
و اندیشه شعر خواندن ندارم
دلم بی تو تنهاست ای روح دریا
ببین خود نیازی به گفتن ندارم
بهار آمد اما به چشم تو سوگند
که کاری به جز گریه کردن ندارم
تو را دوست دارم تو را می پرستم
بیا بی تو احساس ماندن ندارم.
- ریبوار
پشت دیوار جدایی
من و غم تنهاییم.
غصه ای نیست!
که دیوار فرو خواهد ریخت،
و من و دل،
به تماشای خودت می آییم…
گفت معشوقی به عاشق کای فتا
تو به غربت دیده ای بس شهرها
پس کدامین شهر زان ها خوشتر است؟
گفت آن شهری که در وی دلبر است.
- مولوی
ده لین یاری گوتی جاری به یاری:
گه ریده ی شاره زای زور گوندو شاری
له هه موان خوشترو جوانتر چ جی یه؟
گوتی: ئه و جی یه خوشه یاری لی یه
- هیمن
.
.
من بانگ برکشیدم
از آستانِ یأس
آه ای یقینِ یافته، بازت نمی نهم
.
.
.
احمد شاملو
وره یارم وره ای تازه یارم
وره استیره که ی شو گار تارم
وره ای شاپری بالی خیالم
وره ای شو چرای روناکی مالم
وره ای خج وره ای خاتو زینم
وره با بژن و بالا که ت ببینم
وره با دامری آوات و تاسه م
وره با بسکه کت لا دا هنا سه م
وره ای نو نمامی باخی ژینم
وره با بژن و بالاکه ت ببینم
وره سور با له سه ر واده و بلینی
وره کرد به و مه که پیمان شکینی
وره یارم وره ای تازه یارم
وره استیره که ی شوگاری تارم
وره ماچم دیه ماچی خدایی
که بیزارم له ماچی سینمایی
- هیمن
هر دری را باز می کنم
تو پشت آن ایستاده ای.
هر تلفنی به صدا در می آید
صدای تو از آن شنیده می شود.
حتی
همه ی کانال های تلویزیون
تو را نشان می دهند.
این قطره های باران ولی…
اشک های تو نیستند.
«دوستت دارم» های من اند
که به پایت می ریزم…
دلم میخواهد ویرگول باشم
تا وقتی به من میرسی
کمی مکث کنی…!
ناامید نیستم. نقطه
نه من هیچگاه دوباره ناامید نخواهم شد. نقطه
حتی وقتی نیستی. نقطه
حتی در عصرهای خاکستری یک شنبه. نقطه
حتی وقتی که فاصله یک آسمان است. نقطه
من فقط
-با همه وجود-
دلم می خواهد که آخر تابستان شود
و برای یک بار هم که شده زندگی با من لج نکند…
نه، اینجا دیگر نقطه نمی خواهد
تازه اواسط بهار است…
تو
رنگ می دهی،
به لباسی که می پوشی.
بو می دهی،
به عطری که می زنی.
معنا می دهی،
به کلمه های بی ربطی
که شعرهای من می شوند.
نامه های من به تو،
برتر از خود مایند!
چرا که نور،
برتر از فانوس است.
شعر،
برتر از کتاب.
و بوسه، برتر از لب هاست!
نامه های من به تو،
برتر از خود مایند…
این نامه ها،
اسنادی هستند که دیگران
زیبایی تو و عشق مرا،
در آن ها خواهند یافت!